Czym są dodatnie lub ujemne różnice kursowe?

Podmioty gospodarcze, których zobowiązania lub zapłata wyrażone są w walutach obcych w rozrachunkach podatkowych są zobowiązane przeliczyć je na złotówki. Istniejące wówczas różnice podatkowe wpływają na wartość podstawy opodatkowania.

Krajowe regulacje podatkowe zabraniają ewidencji przychodów firmowych w obcej walucie. Różnice kursowe obecne są w konsekwencji zmiany kursu waluty obcej pomiędzy datą zawarcia umowy a dniem realizacji płatności z niej wynikającej. Innym powodem jest zmiana wysokości środków pieniężnych lub stanu środków własnych w walutach obcych. Obliczenie różnic kursowych polega na dwukrotnym przeliczeniu walut i podsumowanie wyników. Pierwsze przeliczenie obliczane jest po kursie waluty aktualnym w dniu podpisania umowy. Drugie z kolei w dniu, w którym aktualny był dany kurs waluty i wynagrodzenie lub zobowiązanie zostało spłacone. Różnicę kursową stanowi właśnie ta różnica, która powstała z tych dwóch przeliczeń. Głównym wskaźnikiem określenia wyceny kursu waluty jest dokładnie zastosowany kurs, czyli kurs banku, w którym przedsiębiorca ma rachunek walutowy.

Zakup waluty w kantorze nie powinien uniemożliwiać rozpoznania różnic walutowych. Gdy podatnik ponosi koszty poza granicami kraju, jest on zobowiązany do rozliczenia różnic kursowych. Aby to zrealizować musi dokonać wyceny wartości wydanego w obcej walucie kosztu a po zapłaceniu ustalić niższą lub wyższą jego wartość w stosunku do wartości tego kosztu w dniu zapłaty należności.

Joanna Walerowicz
www.gazetapodatkowa.net